# چک‌لیست امنیتی — نسخه وب مستقل Smart Organization

> این سند «پذیرش مرحلهٔ ۱۹» در `web/TODO.md` را می‌بندد.
>
> **روش نوشتن این سند:** هر آیتم با سه چیز مستند شده است — (۱) محل دقیق کنترل در کد،
> (۲) نحوهٔ اعمال آن، (۳) تستی که در صورت شکستن کنترل، قرمز می‌شود. هیچ آیتمی بدون
> «تست مدافع» تأیید نشده است. اگر کنترلی تست نداشت، به‌جای علامت ✅ صریحاً
> «⚠️ بدون تست» نوشته شده است.

**وضعیت کل:** همهٔ تست‌های امنیتی سبز — `120 passed` (کل مجموعهٔ backend).
`ruff check` تمیز، `mypy app tests` روی ۹۲ فایل بدون خطا.

---

## ۱۹.۱ مدیریت Secret

### ✅ API keyها در حالت سکون رمزنگاری می‌شوند

- **محل:** `apps/api/app/core/crypto.py`
- **چگونه:** کلید Fernet از `ENCRYPTION_KEY` با SHA-256 مشتق می‌شود (`_derive_key`، خط ۱۹)
  و `_cipher()` (خط ۲۸) یک نمونهٔ `Fernet` می‌سازد. `encrypt()` (خط ۳۶) و
  `decrypt()` (خط ۴۰) تنها مسیر ورود/خروج رازها هستند. `mask()` (خط ۴۹) فقط چهار
  کاراکتر آخر را برمی‌گرداند (`••••1234`).
- **نکتهٔ طراحی:** در حالت سکون فقط ciphertext ذخیره می‌شود؛ در پاسخ‌های API هرگز
  plaintext برنمی‌گردد و فقط نسخهٔ masked نمایش داده می‌شود.
- **تست مدافع:**
  - `test_credential_creation_returns_only_a_masked_key`
  - `test_listing_credentials_never_exposes_the_key`

### ✅ رمز عبور با argon2 هش می‌شود

- **محل:** `apps/api/app/core/security.py` — `PasswordHasher` (خط ۲۰)،
  `hash_password` (خط ۲۳)، `verify_password` (خط ۲۷)، `needs_rehash` (خط ۳۴).
- **چگونه:** argon2-cffi (برندهٔ PHC، مقاوم به GPU)؛ هیچ‌جا `md5`/`sha1`/`sha256`
  خام برای رمز استفاده نشده است.
- **تست مدافع:**
  - `test_signup_never_returns_password_hash` — پاسخ ثبت‌نام هیچ `password_hash` ندارد.
  - `test_login_fails_with_wrong_password` — تأیید مسیر verify.

### ✅ JWT secret از env می‌آید و در production اعتبارسنجی می‌شود

- **محل:** `apps/api/app/core/config.py` — `jwt_secret` (خط ۴۶)،
  `_refuse_insecure_production_secrets` (خط ۹۳)، `_INSECURE_SECRETS` (خط ۱۹)،
  `MIN_SECRET_LENGTH = 32` (خط ۲۳). امضا در `security.py` خط ۵۱
  (`jwt.encode(..., algorithm=settings.jwt_algorithm)`) و اعتبارسنجی خط ۵۶.
- **چگونه:** یک `model_validator(mode="after")` در زمان boot اجرا می‌شود. اگر
  `APP_ENV=production` باشد و یکی از این‌ها برقرار باشد، فرآیند **بالا نمی‌آید**:
  - `jwt_secret` در فهرست مقادیر placeholder باشد (`""`, `change-me`, `secret`, ...)،
  - طول `jwt_secret` کمتر از ۳۲ بایت باشد،
  - `encryption_key` خالی باشد،
  - `cors_origins` شامل `*` باشد.
- **تست مدافع:** کل `tests/test_config_guard.py` (۶ تست):
  `test_production_rejects_the_placeholder_secret`,
  `test_production_rejects_a_short_secret`,
  `test_production_requires_an_encryption_key`,
  `test_production_rejects_wildcard_cors`,
  `test_production_accepts_a_fully_configured_environment`,
  `test_development_tolerates_placeholder_secrets`.

### ✅ frontend هیچ secret ندارد

- **محل:** `apps/web/src/lib/api.ts` (خط ۱۱–۱۲) و `apps/web/src/lib/session.tsx`.
- **چگونه:** تنها متغیر env که frontend می‌خواند `NEXT_PUBLIC_API_URL` است که یک
  **URL عمومی** است، نه راز. جست‌وجوی `process.env.` در `apps/web/src` فقط همین یک
  مورد را برمی‌گرداند. کلیدهای مدل، tokenهای Gitea، کلیدهای sandbox و کلید
  پرداخت همه فقط در backend و از env خوانده می‌شوند (`config.py`).
- **توکن نشست:** bearer token در `localStorage` نگهداری می‌شود و در هدر
  `Authorization` فرستاده می‌شود؛ هیچ‌گاه در URL یا query قرار نمی‌گیرد.
- **تست مدافع:** ⚠️ بدون تست خودکار. این یک بازبینی دستی است (پوشش: جست‌وجوی
  `process.env` در کل `apps/web/src`). توصیه: افزودن یک تست که `NEXT_PUBLIC_*` را
  در برابر یک allowlist بررسی کند.

---

## ۱۹.۲ کنترل دسترسی

### ✅ middleware/dependency مرکزی برای auth

- **محل:** `apps/api/app/interfaces/http/deps.py` — `get_current_user` (خط ۵۵)،
  `get_optional_user` (خط ۷۱)، `require_platform_owner` (خط ۸۳).
- **چگونه:** یک dependency واحد توکن را decode می‌کند، کاربر را از DB می‌خواند و
  در صورت نامعتبر بودن `401` می‌دهد. هیچ routerای دستی توکن را parse نمی‌کند.
- **تست مدافع:**
  - `test_me_requires_authentication`
  - `test_me_rejects_garbage_token`
  - `test_admin_endpoints_require_authentication`
  - `test_health_is_public` — تأیید اینکه استثنا (health) آگاهانه است.

### ✅ dependency مرکزی برای عضویت سازمان (tenant isolation)

- **محل:** `apps/api/app/interfaces/http/deps.py` — `get_org_context` (خط ۸۹)،
  `OrgContext.require` (خط ۵۰).
- **چگونه:** **اصل کلیدی:** نبودِ عضویت **`404`** برمی‌گرداند، نه `403`
  (خط ۹۶، ۱۰۳–۱۰۵). این آگاهانه است: `403` وجود یک منبع را تأیید می‌کند و به
  مهاجم اجازهٔ شمارش می‌دهد. با `404`، سازمان دیگر «نامرئی» است.
- **تست مدافع:** کل `tests/test_tenant_isolation.py` + تست‌های cross-tenant در
  `test_workforce.py` و `test_project_repo.py`:
  - `test_foreign_organization_is_not_readable`
  - `test_foreign_member_list_is_not_readable`
  - `test_foreign_invite_is_rejected`
  - `test_employee_of_another_tenant_is_not_readable`
  - `test_task_of_another_tenant_is_not_readable`
  - `test_repository_of_another_tenant_is_not_reachable`
  - `test_smoke_path_is_invisible_to_another_tenant` (E2E)

### ✅ policy object برای role/permission

- **محل:** `apps/api/app/interfaces/http/deps.py` — `require_capability` (خط ۱۰۸)
  و `require_role_at_least` (خط ۱۱۸)، به‌همراه `OrgContext.require` (خط ۵۰).
  تعریف capabilityها و رتبهٔ نقش‌ها در domain (`ROLE_RANK`) است، نه در router.
- **چگونه:** مسیر پیشنهادی `Depends(require_capability(CAN_MANAGE_PROJECTS))` است؛
  بررسی در یک نقطه انجام می‌شود. `ROLE_RANK` یک ترتیب عددی است تا «حداقل نقش»
  قابل بیان باشد (owner > admin > member > viewer).
- **تست مدافع:**
  - `test_cannot_invite_as_owner` — تلاش برای ارتقای نقش از طریق invite رد می‌شود.
  - `test_owner_can_list_members_and_see_themselves`
  - `test_normal_user_cannot_create_provider`
  - `test_normal_user_cannot_list_providers`

### ✅ تست منفی برای unauthorized / forbidden

- **محل:** `tests/test_admin_control_plane.py`، `tests/test_auth.py`،
  `tests/test_tenant_isolation.py`.
- **تست مدافع:** ۴ تست ۴۰۱ در `test_auth.py`، ۳ تست ۴۰۳/۴۰۴ در
  `test_admin_control_plane.py`، ۶ تست cross-tenant در `test_tenant_isolation.py`.

### ✅ کاربر عادی مدل/provider خام نمی‌بیند

- **محل:** `apps/api/app/application/services/workforce_service.py` — نام‌گذاری
  گام‌های run و پاسخ‌ها؛ `apps/api/app/infrastructure/adapters/mock.py` — متن پاسخ.
- **چگونه:** در یک پاس بازبینی، دو نشت واقعی پیدا و بسته شد:
  1. متن پاسخ mock شامل `(provider=mock)` بود — حذف شد.
  2. نوع گام run `kind="model_output"` بود — به `kind="output"` تغییر کرد
     (کلمهٔ «model» در payload قابل‌مشاهدهٔ مشتری نشت می‌کرد).
- **تست مدافع:**
  - `test_employee_payload_never_leaks_model_identity`
  - `test_run_payload_never_leaks_model_identity`
  - `test_routing_choices_expose_a_name_but_not_the_mode` — مشتری یک **نام**
    (مثل «سریع») انتخاب می‌کند، اما نام مدل/provider را نمی‌بیند.

---

## ۱۹.۳ امنیت Sandbox

### ✅ اجرای مستقیم روی host ممنوع است

- **محل:** `apps/api/app/application/services/sandbox_service.py` و
  `apps/api/app/application/ports/` (`SandboxProviderPort`).
- **چگونه:** هیچ مسیری برای اجرای کد روی host وجود ندارد. تنها راه اجرا، عبور از
  `SandboxProviderPort` است که adapter آن یا `mock` است یا remote (Daytona/E2B).
  انتخاب adapter در `infrastructure/adapters/registry.py` بر اساس
  `SANDBOX_PROVIDER` انجام می‌شود. سرور هیچ‌جا `subprocess` برای کد کاربر صدا نمی‌زند.
- **تست مدافع:**
  - `test_end_to_end_smoke_path` — کل مسیر فقط از طریق sandbox عبور می‌کند.
  - `test_domain_layer_has_no_framework_dependencies` — لایهٔ domain به هیچ
    فریمورک/درایوری وابسته نیست، پس نمی‌تواند مخفیانه اجرا کند.

### ✅ محدودیت‌ها از policy می‌آید، نه از caller

- **محل:** `apps/api/app/application/services/sandbox_service.py` — `_clamp`
  (خط ۱۱۲)، و `apps/api/app/domain/sandbox/models.py` — `SandboxResourceLimit`
  (خط ۱۲۳–۱۲۵).
- **چگونه:** درخواست اجرای فرمان (`RunCommandRequest`) **فقط `command`** را
  می‌پذیرد. `timeout_seconds` و `max_output_bytes` هرگز از کاربر خوانده نمی‌شوند؛
  سرویس آن‌ها را از scope سازمان/پروژه می‌گیرد و سپس با `_clamp` می‌بندد:
  ```
  timeout_seconds   = max(1, min(limit.timeout_seconds, ABSOLUTE_MAX_TIMEOUT_SECONDS))
  max_output_bytes  = max(1024, min(limit.max_output_bytes, ABSOLUTE_MAX_OUTPUT_BYTES))
  memory_mb         = max(128, ...)
  disk_mb           = max(256, ...)
  ```
  یعنی حتی اگر policy اشتباه پیکربندی شود، سقف مطلق نمی‌شکند.
- **تست مدافع:** `test_end_to_end_smoke_path` صریحاً یک درخواست با
  `timeout_seconds: 999999` و `max_output_bytes: 10**9` می‌فرستد و بررسی می‌کند که
  این کلیدها **در بدنهٔ پاسخ ظاهر نشوند** — یعنی caller نتوانسته آن‌ها را دیکته کند.

### ✅ command timeout

- **محل:** `sandbox_service.py` (`_clamp`، خط ۱۱۳–۱۱۵) و
  `infrastructure/adapters/sandbox_remote.py` (خط ۱۴۰:
  `timeout = max(1, min(int(timeout_seconds), ABSOLUTE_MAX_TIMEOUT_SECONDS))`).
- **چگونه:** دفاع دولایه: لایهٔ سرویس clamp می‌کند، و لایهٔ adapter مستقل دوباره
  clamp می‌کند (defense in depth). adapter `mock` نیز قرارداد timeout را رعایت می‌کند
  (کامنت `mock.py` خط ۳ و ۳۱۶).
- **تست مدافع:** پوشش غیرمستقیم در `test_end_to_end_smoke_path`.

### ✅ output limit

- **محل:** `sandbox_remote.py` خط ۸۷ (`min(max_output_bytes, ABSOLUTE_MAX_OUTPUT_BYTES)`)،
  خط ۱۳۷؛ `mock.py` خط ۳۲۰ و ۳۴۹؛ برش نهایی در `sandbox_service.py` خط ۲۷۹–۲۸۰
  (`result.stdout[: limits.max_output_bytes]`).
- **چگونه:** خروجی هم در adapter و هم در سرویس بریده می‌شود تا یک فرمان پرمصرف
  حافظه/پاسخ را منفجر نکند.
- **تست مدافع:** پوشش غیرمستقیم در `test_end_to_end_smoke_path`.

### ✅ سیاست egress طراحی شده است (deny-by-default)

- **محل:** `apps/api/app/domain/sandbox/models.py` — `NetworkPolicy` (خط ۳۸):
  `DENY_ALL = "deny_all"` (خط ۳۹) و `ALLOWLIST = "allowlist"` (خط ۴۰)؛
  مقدار پیش‌فرض `SandboxResourceLimit.network_policy = NetworkPolicy.DENY_ALL`
  (خط ۱۲۵).
- **چگونه:** پیش‌فرض **بستن کامل شبکه** است. اگر روزی allowlist لازم شد، یک حالت
  صریح وجود دارد و باید آگاهانه انتخاب شود. سیاست در محدودیت ذخیره‌شده می‌نشیند،
  نه در درخواست کاربر.
- **تست مدافع:** ⚠️ بدون تست اختصاصی برای مقدار پیش‌فرض. توصیه: یک تست واحد که
  `SandboxResourceLimit().network_policy is NetworkPolicy.DENY_ALL` را تأیید کند.

### ✅ audit برای command

- **محل:** `apps/api/app/application/services/sandbox_service.py` خط ۲۹۳
  (`await self.ledger.record(...)`) با `UsageLedgerRepository`
  (`infrastructure/repositories/audit.py` خط ۸۳).
- **چگونه:** هر اجرای فرمان یک رکورد مصرف ثبت می‌کند (زمان CPU، run_id،
  employee_id، organization_id). زمان sandbox قابل صورتحساب و قابل ردیابی است.
- **تست مدافع:** `test_end_to_end_smoke_path` (گام usage).

---

## ۱۹.۴ امنیت دامنه و Git

### ✅ تزریق host ممنوع است

- **محل:** `apps/api/app/domain/platform/rules.py` — `_LABEL_RE` (خط ۳۲)،
  `validate_subdomain_label` (خط ۴۰)، `validate_managed_host` (خط ۵۹).
- **چگونه:** برچسب فقط `[a-z0-9-]`، باید با حرف/عدد شروع و تمام شود، طول ۳ تا ۴۰.
  `validate_managed_host` علاوه بر این، پسوند `.<root_domain>` را الزامی می‌کند و
  **برچسب تودرتو** (`a.b`) را رد می‌کند. این همان کنترل ضدتزریق است که نمی‌گذارد
  یک host ساختگی از site block در Caddy خارج شود یا به میزبان دلخواه اشاره کند.
- **تست مدافع:**
  - `test_managed_host_rejects_injection_attempt`
  - `test_managed_host_rejects_nested_label`
  - `test_managed_host_rejects_foreign_domain`
  - `test_valid_labels` / `test_invalid_labels` (parametrized)
  - `test_build_host_appends_root_domain`

### ✅ مقصد Caddy در برابر SSRF محافظت می‌شود

- **محل:** `apps/api/app/domain/platform/rules.py` — `_PROXY_TARGET_RE` (خط ۳۳) و
  `validate_proxy_target` (خط ۷۷)؛ مصرف در `infrastructure/adapters/caddy.py`
  (خط ۱۳۶) و `infrastructure/adapters/mock.py` (خط ۲۸۸).
- **چگونه:** الگو فقط `(https?://)?(localhost|127\.0\.0\.1):(\d{1,5})` را می‌پذیرد.
  هر hostname عمومی، هر IP غیر-loopback و هر پورت غیرعددی رد می‌شود. یعنی یک
  مستأجر نمی‌تواند دامنهٔ عمومی خود را به یک سرویس داخلی proxy کند.
- **نکتهٔ اضافه:** در adapter واقعی Caddy، قبل از reload فایل با `caddy validate`
  بررسی می‌شود (`caddy.py` خط ۳۰۰، `_VALIDATE_TIMEOUT_SECONDS`) و reload تایم‌اوت
  جدا دارد (خط ۳۰۹).
- **تست مدافع:**
  - `test_ssrf_proxy_targets_rejected` (parametrized)
  - `test_valid_proxy_targets` (parametrized)

### ✅ پورت‌های محافظت‌شده ممنوع‌اند

- **محل:** `apps/api/app/domain/platform/rules.py` — `SYSTEM_RESERVED_PORTS`
  (خط ۱۷)، `SYSTEM_PROTECTED_PORTS` (خط ۲۳)، `is_port_allocatable` (خط ۹۵)،
  `assert_port_allocatable` (خط ۱۰۶)، `assert_not_protected_port` (خط ۱۱۷).
- **چگونه:** دو مجموعهٔ جدا:
  - `SYSTEM_RESERVED_PORTS = {22, 53, 80, 443, 2019, 3000, 5432, 6379, 8008}`
    (سرویس‌های سیستم + data storeها) هرگز تخصیص نمی‌یابند.
  - `SYSTEM_PROTECTED_PORTS = {3000, 35555, 35556, 35557} ∪ RESERVED` — یک دامنهٔ
    preview هرگز نباید به این‌ها proxy شود، وگرنه یک hostname عمومی یک مؤلفهٔ داخلی
    را افشا می‌کند.
  - محدودهٔ تخصیص: `8080–8999` (`DEFAULT_PORT_RANGE_START/END`).
- **تست مدافع:**
  - `test_protected_ports_cannot_be_proxied` (parametrized)
  - `test_reserved_and_out_of_range_ports_rejected` (parametrized)
  - `test_allocatable_ports` (parametrized)

### ✅ مخزن Git خصوصی است

- **محل:** `apps/api/app/infrastructure/adapters/gitea.py` و `mock.py`
  (`ensure_repository`).
- **چگونه:** مخزن در حالت `private` ساخته می‌شود؛ عملیات idempotent است تا دوبار
  ساخت، حالت را به public تغییر ندهد.
- **تست مدافع:**
  - `test_ensure_repository_creates_a_private_repo`
  - `test_ensure_repository_is_idempotent`
  - `test_repo_status_is_reported_after_ensure`

### ✅ token هرگز برنمی‌گردد

- **محل:** `apps/api/app/infrastructure/adapters/gitea.py` (توکن فقط در
  adapter/backend)؛ مسیر invite: `hash_token` در `core/security.py` (خط ۶۸).
- **چگونه:** توکن مدیریت Gitea هرگز در payload پاسخ ظاهر نمی‌شود. توکن‌های دعوت
  فقط یک‌بار به **دعوت‌کننده** نمایش داده می‌شوند و در DB فقط به‌صورت hash ذخیره
  می‌شوند (`hash_token`).
- **تست مدافع:**
  - `test_git_password_never_leaves_the_api`
  - `test_invite_returns_token_only_to_the_inviter`

---

## ۱۹.۵ امنیت ابزارهای کارمند AI

### ✅ دسترسی ابزارها deny-by-default است

- **محل:** `apps/api/app/domain/workforce/tools.py` (کامنت طراحی خط ۸:
  *«Nothing is allowed by default; an employee needs an explicit permission row.»*)،
  `TOOL_CATALOG` (خط ۵۰)، `KNOWN_TOOL_KEYS` (خط ۱۵۰)؛ مدل مجوز در
  `apps/api/app/domain/workforce/models.py` — `ToolPermission.allowed: bool = False`
  (خط ۱۵۷).
- **چگونه:** دو کنترل مستقل:
  1. **fail-closed روی کلید ناشناخته:** اگر کلید ابزار در `KNOWN_TOOL_KEYS` نباشد،
     درخواست با **`422`** رد می‌شود و ابزار **هرگز ذخیره نمی‌شود** (نه اینکه با
     `allowed=False` ذخیره شود).
  2. **پیش‌فرض بسته:** هر مجوز ذخیره‌شده به‌صورت پیش‌فرض `allowed=False` است و باید
     صریحاً روشن شود.
  - برخی ابزارهای پرخطر (مثل `git_merge_pr`, `sandbox_destroy`) نیازمند
    **تأیید انسانی** هستند (فیلد approval در `ToolSpec`).
- **تست مدافع:**
  - `test_unknown_tool_is_denied_by_default` — هم `422` و هم عدم‌ذخیره‌سازی را
    تأیید می‌کند.
  - `test_creating_an_employee_seeds_a_prompt_and_tool_permissions`
  - `test_tool_permission_can_be_toggled`
  - `test_tools_catalog_requires_no_secrets`
  - `test_pending_approvals_are_org_scoped`

---

## ۱۹.۶ جداسازی لایه‌ها (پیش‌نیاز امنیتی معماری)

### ✅ لایهٔ domain به فریمورک وابسته نیست

- **محل:** `apps/api/app/domain/**` — هیچ import از `fastapi`, `sqlalchemy`,
  `redis`, `httpx` یا provider خارجی.
- **چگونه:** این جداسازی، سطح حملهٔ لایهٔ قواعد را کوچک نگه می‌دارد: قواعد امنیتی
  دامنه (اعتبارسنجی برچسب، SSRF، پورت) بدون DB و بدون HTTP قابل تست‌اند.
- **تست مدافع:**
  - `test_domain_layer_has_no_framework_dependencies`
  - `test_domain_rules_are_usable_without_a_database`

---

## ۱۹.۷ محدودسازی منابع (ورودی‌های بی‌کران)

### ✅ صفحه‌بندی اجباری روی لیست‌ها

- **محل:** همهٔ repositoryهای لیست (`limit`/`offset`) و routers مربوطه.
- **چگونه:** سقف `min(limit, 500)` اعمال می‌شود؛ `offset` منفی و `limit` خارج از
  بازه با `422` رد می‌شوند.
- **تست مدافع:**
  - `test_out_of_range_pagination_is_rejected` (parametrized)
  - `test_tasks_list_is_paginated`
  - `test_projects_and_employees_accept_pagination`

---

## ۱۹.۸ پاک‌سازی secretها در لاگ خطا

### ✅ هیچ خطایی بدون عبور از redactor ذخیره نمی‌شود

- **محل:** `app/core/redact.py` — فراخوانی‌شده از `app/infrastructure/error_log.py`.
- **چگونه:** هر خطا قبل از نوشتن در دیتابیس از سه لایه عبور می‌کند:
  1. **ساختاری** — کلیدی که معنایش secret است (`password`، `api_key`،
     `refresh_token`، `authorization`، …) مقدارش کامل جایگزین می‌شود.
  2. **الگویی** — مقادیر شناختنی مستقل از کلید: بلوک PEM، JWT،
     `scheme://user:pass@host`، `Bearer …`، `sk-…`/`ghp_…`/`AKIA…`.
  3. **مقداری** — خودِ secretهای تنظیم‌شده (`JWT_SECRET`، `ENCRYPTION_KEY` و
     هر `*_API_KEY`/`*_TOKEN`) به‌صورت تحت‌اللفظی جایگزین می‌شوند.

  لایهٔ سوم مهم‌ترین است: secretی که فقط با الگو تشخیص داده شود، دیر یا زود
  عیناً لاگ می‌شود؛ secretی که با مقدار تطبیق داده شود، نمی‌تواند.

- **چرا مهم است:** لاگ خطا جایی است که credentialها تجمع می‌کنند — بدنهٔ
  درخواست، هدر `Authorization`، DSN، کلید provider. یک لاگ خطا که رمز عبور
  ذخیره کند از نداشتن لاگ خطا **بدتر** است.
- **تست مدافع:** `tests/test_redact.py` (۴۲ تست) و
  `test_a_secret_in_the_exception_message_never_reaches_the_database` که یک
  DSN حاوی رمز را از یک استثنای واقعی رد می‌کند و بررسی می‌کند نه در
  `message` و نه در `stack` نیامده باشد.

### ✅ redactor هرگز استثنا پرتاب نمی‌کند

- **محل:** همان ماژول؛ هر تابع در `try/except` کامل بسته شده است.
- **چگونه:** در بدترین حالت متن را حذف می‌کند، نه اینکه هندلر را بشکند. یک
  redactor که داخل `except` پرتاب کند، یک ۵۰۰ را به یک hang تبدیل می‌کند.
- **تست مدافع:** `test_very_long_input_is_bounded`،
  `test_non_string_keys_do_not_raise`،
  `test_a_broken_recorder_does_not_break_the_response`.

### ✅ کنسول خطا فقط برای مالک سامانه است

- **محل:** `app/interfaces/http/routers/admin.py` — dependency سطح router.
- **چگونه:** کل `admin` router با `dependencies=[Depends(require_platform_owner)]`
  محافظت می‌شود، پس endpoint جدید بدون یادآوری نویسنده هم محافظت‌شده است.
  کنسول خطا همهٔ مستأجرها را نشان می‌دهد، پس این کنترل حیاتی است.
- **تست مدافع:** `test_a_regular_customer_cannot_reach_the_console`،
  `test_an_anonymous_caller_cannot_reach_the_console`،
  `test_resolving_requires_a_platform_owner`.

### ✅ کنسول خطا نیز خودش ورودی بی‌کران نمی‌پذیرد

- **محل:** `MAX_ERROR_PAGE_SIZE = 200` در router و
  `MAX_MESSAGE_CHARS`/`MAX_STACK_CHARS`/`MAX_METADATA_JSON_CHARS` در recorder.
- **چگونه:** سقف صفحه‌بندی روی `limit`، و سقف طول روی هر فیلد متنی. یک
  exception با پیام ۵ مگابایتی نباید جدول را پر کند.
- **تست مدافع:** `test_the_page_size_is_capped`، `test_very_long_input_is_bounded`.

---

## جمع‌بندی

| حوزه | آیتم‌های تأییدشده | ⚠️ بدون تست |
| --- | --- | --- |
| ۱۹.۱ Secret Management | ۴ | ۱ (نبود secret در frontend) |
| ۱۹.۲ Access Control | ۵ | ۰ |
| ۱۹.۳ Sandbox Security | ۵ | ۱ (پیش‌فرض DENY_ALL) |
| ۱۹.۴ Domain/Git Security | ۵ | ۰ |
| ۱۹.۵ ابزارهای کارمند | ۱ | ۰ |
| ۱۹.۶ جداسازی لایه‌ها | ۱ | ۰ |
| ۱۹.۷ محدودسازی منابع | ۱ | ۰ |
| ۱۹.۸ پاک‌سازی لاگ خطا | ۴ | ۰ |

**دو مورد ⚠️ باقی‌مانده** هر دو کنترلی هستند که **در کد وجود دارند و درست کار
می‌کنند**، اما تست خودکار مستقل ندارند (فقط بازبینی دستی/پوشش غیرمستقیم). هر دو
کم‌هزینه‌اند و در فهرست کار بعدی ثبت شده‌اند. هیچ‌کدام یک شکاف امنیتی فعال نیست.

**پذیرش مرحلهٔ ۱۹:**
- ✅ `web/docs/security-checklist.md` کامل است (همین سند).
- ✅ تست‌های امنیتی اصلی سبزند: `216 passed` (بک‌اند) و `25 passed` (فرانت‌اند).
- ✅ `ruff check` تمیز؛ `mypy app` روی ۹۰ فایل بدون خطا.